សាំង​០២លីត្រ តម្លៃ​ ១ម៉ឺនរៀល

ចាក់​សាំង​នៅ​ស្ថានីយ តូតាល់ ថ្ងៃ​នេះ សូពែ២លីត្រ ខ្ញុំ​ត្រូវ​អស់​លុយ​មួយ​មឺនរៀល ។ ដំណើរ​រឿង៖

ខ្ញុំ៖ “ប្អូន ចាក់​សូពែ ២ លីត្រ”

អ្នក​ចាក់​សាំង៖ “បាទ​បង”

ចាក់រួច

ខ្ញុំ៖ លូកខុសៗ “អុញ! ភ្លេច​យក​កាបូបមក! ប្អូន បង​ភ្លេច​កាបូប​នៅ​ផ្ទះ ធ្វើ​ម៉េច​ទៅ?” ហៀបនឹង​និយាយ​ថា ដាក់​ទូរស័ព្ទ​នៅ​ហ្នឹង​មួយ​គ្រឿង ហើយ​ជិះ​ទៅ​ផ្ទះ​យក​កាបូប ព្រោះ​ផ្ទះ​នៅ​ជិត​ហ្នឹង ។

អ្នក​ចាក់​សាំង៖ ញញឹម “មាន​អី​បង បង​អញ្ជើញ​ចុះ ចាំ​ជិះ​កាត់​ពេល​ណា​ចាំ​យក​មក​អោយ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន ”

ខ្ញុំ៖ “…”

១០នាទីក្រោយ

អ្នក​ចាក់​សាំង៖ “អ្ហាក! លឿន​ម្ល៉េះ​បង? ចាំ​ជិះ​កាត់​ចាំ​យក​មក​អោយ!”

ខ្ញុំ៖ “ផ្ទះ​បង​នៅ​ជិត​នេះ​តើ!”

អ្នក​ចាក់​សាំង៖ “នេះ​បង​លុយ​អាប់! អស់ ៧ពាន់២រយ ។”

ខ្ញុំ៖ ញញឹម “ទុកកាហ្វេ​ចុះ​ប្អូន” ។

ការ៉េម​នំ​ប៉័ង​សាំង​វិច​មិន​គ្រប់​គ្រាន់!

ដូច​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​បាន​ដាក់​ប្រកាស​មុន អំពី «តំលើង​អក្សរ​ខ្មែរ​យូនីកូដ​ប្រសើរ​ជាង​មុនលើ​ ICS» ។ វា​បាន​ធ្វើ​អោយ​ទូរស័ព្ទ​ខ្ញុំ​ប្រែ​អំពី​ពិការ​ភាព​អក្សរ​ខ្មែរ មក​អាន​បាន​ទាំង​មួយ​ចំនួន​ធំ​លើ​វ៉េបសាយ និង ហ្វេសប៊ូក ។

បើ​ថ្វី​ត្បិត​ដំណើរ​ការ​នៃ​ការ​អាន បាន​ប្រសើរ ប៉ុន្តែរ​ការ​បង្ហាញ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ដំណើការ​ទាំង​មូល ក៏​ដូច​ជា​កម្មវិធី​មួយ​ចំនួន​ធំ ដែល​មិន​មាន​ទំនាក់​ទំនង​នឹង​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីន​ធើណេត ក៏​ដូច​ជាការ​សរសេរ​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ​នៅឡើយ ។

កាល​ពី​ពាក់​កណ្តាល​ខែ​នេះ ខ្ញុំ​បាន​តំលើង​ជំនាន់​នៃ​ប្រតិបត្តិការ​របស់​ទូរស័ព្ទ​ខ្ញុំ​ពី ICS (Ice Cream Sandwich) ទៅ JB (Jelly Bean) ដើម្បី​អោយ​ការ​បង្ហាញ​អក្សរ​ខ្មែរ​បាន​កាន់​តែ​ល្អ ហើយ​ឃើញ​ថា​ពិត​ជា​បាន​ផល​ប្រាកដ​មែន ។ បន្ត​ការ​អាន

តុកាហ្វេ

ម៉ោង​ ១២:៣០ នាទី, ដូច​រាល់​ដង បន្ទាប់​ពី​បាយ​ថ្ងៃ​ត្រង់​រួច ខ្ញុំ​តែង​មក​អង្គុយ​សម្រាក​រង់​ចាំ​ដល់​ម៉ោង​១ ដែល​ជា​ម៉ោង​ធ្វើការ​ប្រចាំ នៅ​ហាង​កាហ្វេ​បងប្អូន (Anh & Em) ។ កំពុង​ក្រេប​កាហ្វេ​ទឹកកក​មួយ​កែវ​១៥០០៛ សណ្ដូក​ជើង​ត្រង់​លើ​ពំនាក់​កៅអី​មួយ​ទៀត, តម្រង់​ខ្នង​បន្តិច ហើយ​ខ្ញុំ​សម្លឹង​ទៅ​មាត់​ផ្លូវ ។ លោក​ពូ​ម្នាក់​ អាយុ​ប្រមាណ ៤០​ឆ្នាំ គ្រង់​ដោយ​សំលៀក​បំពាក់​អាវ​សាច់​កំណាត់​ក្រឡា​ឆ្នូត​ចាស់​បន្តិច និង​ខោ​ខ្មៅ រួម​ទាំង​មាន​ពាក់​ស្បែក​ជើង​ឃ្លុប​ផង​ដែរ បត់​ចូល​មក​តម្រង់​ហាង​កាហ្វេ​ ។ គាត់​ចត​ម៉ូតូ Super Cub 50 របស់​គាត់​រួច​រាល់ គាត់​ក៏​ដើរ​ចូល​មក ហើយ​ឈរ​រេរា​បន្តិច, ខ្ញុំ​ឃើញ​គាត់​ទំនង​មិន​ចង់​ចូល​ទៅ​អង្គុយ​ខាង​ក្នុង ខ្ញុំ​ក៏​ដក​ជើង​ហើយ​និយាយ​ទៅ​កាន់​គាត់ «ពូ! ពូ​អាច​អង្គុយ​ទី​នេះ​បាន​ » ។

បន្ត​ការ​អាន

ឆ្នាំទីបី

ដោយ​គ្មាន​គោលដៅ​ច្បាស់​លាស់, ដោយ​គ្មាន​ការ​ជំរុញ​ចិត្ត, ដោយ​គ្មាន​ការ​តាំង​ចិត្ត តែ​បើ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ក៏​គិត​មក​ដល់​ឆ្នាំ​នេះ ប្លុក​ដែល​គ្មាន​ប្រយោជន៍​១​នេះ ក៏​បាន​ចំរើន​អាយុ​កាល បាន​បី​ឆ្នាំ​ហើយ ។

ដោយ​សារ​ការ​បែក​ចែក​ពេល​វេលា​មិន​បានល្អ ក៏​ដូច​ជាផល​វិបាក​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មួយ​ចំនួន បាន​ធ្វើ​អោយ​ប្លុក​១​នេះ ហាក់​ដូច​ជា​អសកម្ម​បំផុត​ក្នុង​ឆ្នាំទី​បីនេះ ជា​រួម មាន​អត្ថបទ​ថ្មី បន្ថែម​ចំនួន​តែ ៣០ប្រកាស​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ធ្វើ​ការ​សរុប​របាយការណ៍ វិសោធនកម្ម​ចុង​ឆ្នាំ​ដូច​រាល់​ដង​ទេ ។

អរគុណ​ចំពោះការ​ចូល​មក​អាន និង​ដាក់​រាល់​មតិវាចារ ។ សង្ឃឹម​ថា​ឆ្នាំ​ទីបួន ជាឆ្នាំ​ដែល​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​ប្លុក​នេះ ត្រលប់​មក​រក​ភាព​ប្រក្រតី​វិញ ។

ទាន និងបុណ្យ

បន្ទាប់​ពី​អាន​អត្ថបទ​នេះ​ហើយ, ប្រហែល​ជា​មាន​អ្នក​អាន​ខ្លះ​នឹង​​គិត​ថា​ ខ្ញុំ​ទំនេរ​ជ្រុលអត់​អី​ធ្វើ​អត់​អី​និយាយ ឬ ក៏​ខ្ញុំ​ជា​ទមិល​សាសនា នៅ​មិន​នៅ មក​និយាយ​រិះគន់​ទំនៀម សាសនា​ដែល​គេ​ធ្វើ​មក​រាប់​រយ​រាប់​ពាន់​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ។

អាហារ​ពោពាស​ចាក់​ធារ នា​រដូវ​បុណ្យ​កាន់​បិណ្ឌ

អាហារ​ពោពាស​ចាក់​ធារ នា​រដូវ​បុណ្យ​កាន់​បិណ្ឌ

តាម​គំនិត​មួយ​បែប​របស់​ខ្ញុំ (បើ​ទោះ​បី​ខ្ញុំ​ក៏​ជា​ពុទ្ធសាសនិកជន) ក្នុង​ចំណោម​បុណ្យ​សាសនា​ទាំង​អស់ មាន​តែ​បុណ្យ​កាន់​បិណ្ឌ ភ្ជុំ​បិណ្ឌ នេះ​ទេ​ដែល​ជា​ពិធី​បុណ្យ​ខ្ទះ​ខ្ជាយ​ជាង​គេ រួមមាន​ការ​បោះ​ចោល​នូវ​ពំនូត​បាយ ការ​ដណ្តើម​គ្នា​ធ្វើ​ម្ហូប​អាហារ​ដោយ​អំនួតជាដើម ។

ការ​ធ្វើ​បុណ្យ​ឯណា នឹង​បាន​មក​ពី​ការ​ដណ្តើម​គ្នា ការ​អួត​អាង​អំពី​ចំនួន​បរិមាណ​នៃ​ការ​ធ្វើ ការ​សំអាំង​វ៉ាងទី ម៉ៅ​ផ្តាច់​វត្ត​មួយ ពីរ ឬ ច្រើន​ សម្រាប់​ធ្វើ​តែ​ម្នាក់​ឯង ហើយ​ព្យាយាម​បិទភ្នែក ធ្វើ​ខ្វាក់ ធ្វើ​ថ្លង់​នឹង​សម្លេង​ស្រេក​ឃ្លាន​ដ៏​ពិត​ប្រាកដ​ កំពុង​ដង្ហោយ​ហៅ​ចេញ​ពី​មាត់​មនុស្ស​ដែល​ហៀប​នឹង​ដាច់ខ្យល់​ដោយ​ការ​អត់​បាយ ។

ខ្ញុំ​ចង់​អោយ​មាន​ការ​បង្វែរ​ទិស​ដៅ នៃ​ការ​ធ្វើ​បុណ្យ​ ដែល​មនុស្ស​ម្នា​សព្វថ្ងៃ​កំពុង​ត្រេកត្រអាល មក​ជា​ការ​អោយ​ទាន យ៉ាង​ពិត​ ដល់​ជន​ស្រេកឃ្លាន​ពិត ហើយ​ទទួល​បាន​នូវ​ពរពិត ។

មើល​អ្នក​ស្រុក​តៃវ៉ាន​លក់ឥវ៉ាន់!

កុំចេះតែថាមានតែខ្មែរដែលតែងតែកេងកោរអ្នកទេសចរណ៍ក្រៅស្រុក/ក្នុងស្រុក, មើលអ្នកស្រុកតៃវ៉ាន់លក់ត្បូងដែលមានសត្វឃ្មុំក្នុងវីដេអូខាងក្រោមម្តងមើល៖